Nieznana dotąd amunicja

Do tej pory wszystko wydawało się proste i oczywiste.  Ustalasz zasady i mocno się ich trzymasz. A jednak, gdy pojawia się coś co kompletnie burzy nasze granice tracimy ten pewny grunt. Tak bardzo starasz się nie ugiąć i zachowywać się normalnie ale to jest zupełnie nieosiągalne.  Nigdy byś nie pomyślał, że to aż tak cię dotknie i tak mocno poruszy ,,twardym``  sercem. Nigdy wcześniej nie wylałeś tyle łez wzruszenia i tęsknoty co jednego dnia. Sama myśl o tym sprawia, że łzy same napływają ci do oczu. Nie potrafisz się na niczym innym skupić tylko na wspominaniu niezapomnianych  chwil, ważnych słowach, słowach, których praktycznie nikt wobec ciebie nigdy nie używał. Okazuje się, że nawet ci o których nie pomyślelibyśmy, że będą miały z tym kłopot nie wiedzą jak to wyrazić czy napisać. Wcześniej twierdziliśmy, że nic takiego jak tęsknota nie jest w stanie nami poruszyć. To uczucie to jakiś zwykły banał a jednak niestety nie. Potrafi tak bardzo zawładnąć sercem, ze towarzyszy temu bol.  A sama świadomość, że nie możemy za wiele zrobić w tej sprawie trochę człowieka przytłacza. Słowa zyskują na wartości gdy słyszymy je z ust ważnej dla nas osoby. Okazuje, się, ze czasem kompletnie nie znamy siebie w pewnych sytuacjach. Do tego czasu takie słowo jak tęsknota wywoływało u nas śmiech i określenie banał a teraz? To masakryczny przeciwnik który używa takich amunicji, że polegasz w walce. Zna twoje słabe punkty co do joty wykorzysta je przeciwko tobie. Co zrobić z takim nieznikającym i niesłabnącym uczuciem? Nie wiem, nie mam pojęcia…

 Pozdrawiam Karina